Congres voor het beëindigen van de Nakba

Tussen 4 en 8 maart is de Progressive International in Nederland neergestreken, als gastgever voor The Hague Group, opgericht door acht zuidelijke landen die de interstatelijke strijd tegen genocide en apartheid leiden op VN-niveau. Op 4 maart vond in Den Haag een bijeenkomst plaats van veertig staten die onder leiding van The Hague Group spraken over verantwoording en het doorvoeren van internationaal recht.

No other land

De achtergrond is niet alleen de nog steeds doormalende genocide maar ook de versnelde annexatie van de Westoever van de Jordaan, vooral het E1 project in Noordoost Jeruzalem waar zich veel Bedoeïenengemeenschappen bevinden. Terwijl het Internationaal Gerechtshof Israël bevolen heeft zich terug te trekken uit de bezette gebieden sinds 1967, blijft het koppig koloniale nederzettingen uitbreiden waarbij het de huidige niet-Joodse bewoners onteigent en kolonisten de Palestijnen gewelddadig verjagen. De film No Other Land geeft hiervan een actueel voorbeeld.

Verantwoording afdwingen

De veertig staten legden zich vast op het nemen van maatregelen om die ontbrekende verantwoording af te dwingen. Ze besloten tot maatregelen op de volgende gebieden:

Yara Hawari aan het woord tijdens End the Nakba

I. Rekenschap regelen: Geen veilige haven voor de daders van genocide, oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en de misdaad van agressie.
Reizigers uit Israël moeten een document overleggen waaruit blijkt dat ze geen oorlogsdienst hebben gedaan. Anders komen ze het betreffende land niet in. Onder internationaal recht moet er recht gedaan worden aan slachtoffers en moeten potentiële oorlogsmisdadigers dus vervolgd worden.

II. Handhaaf de niet-erkenning van nederzettingen
Dit betekent dat men geen israelische goederen daarvandaan accepteert en personen of bedrijven met registratie in het betreffende land verbiedt zich daar te vestigen of handel te drijven met die kolonies in die gebieden

III. Beëindig medeplichtigheid: geen wapens of materiële steun
De staten leggen zich erop vast dat ze geen materiële steun noch wapens zullen leveren aan Israël.

The People’s Congress

Later die week, op 7 maart, vond in Amsterdam The People’s Congress plaats met 120 afgevaardigden uit de wereld van politiek, internationaal recht, activisme en vakbonden. Zo waren er Thiago Avila (Braziliaans activist, gegijzeld door Israël tijdens de laatste Flotilla), Francesca Albanese, Varsha Gandikota-Nellutla (secretaris The Hague Group, co-coordinator Progressive International), Jeremy Corbyn (ex- Labourleider, en lid van PI kabinet), vakbondsactivisten uit verschillende delen van de wereld, raadsleden uit Amsterdam, auteurs Sally Rooney, Yara Hawar. Ook rev. Dr Kenneth Mtata van de Wereldraad Van Kerken en Save the Children waren aanwezig, net als enkele Europarlementariërs (o.a. Marc Botenga, PvdA België).

De afgevaardigden bijeen in de Dominicuskerk in Amsterdam

Het doel van het People’s Congress  was samen strategieën bedenken om Israëls apartheid en genocide te stoppen. Men overlegde over de vraag hoe een einde te maken aan de straffeloosheid en de oorlog tegen de mensheid en verantwoordelijkheid voor de wet een feit te maken.

Maak een einde aan de Nakba

‘s Avonds was er het evenement “End the Nakba”, waar onder meer Albanese, Gandikota-Nellutla, de Ierse schrijfster Sally Rooney die haar boeken niet in Israël laat uitgeven,Thiago Avila (Global Sumud Flotilla organisator en opvarende), BDS oprichter Omar Barghouti en vakbondsleider Chris Smalls spraken. Smalls riep met zijn vakbondservaring op tot samenwerken, tot alles doen wat je kunt om je te organiseren, op elk niveau. Iedereen kan iets doen.

We have a plan

Albanese sprak uit dat Gaza de grotesque alliantie van de miljardairsklasse zichtbaar maakt. Een kluwen van corporaties, regeringen, wapenfabrikanten, PR firma’s en mediagroepen die de slachting van Gaza toejuichen. Gaza schijnt licht op de daders  (waaronder ook die in media, op universiteiten en in andere domeinen) maar ook op de transnationale beweging ertegen. Onze taak is niet alleen tegen om ons tegen de horror te verzetten maar om een andere wereld, een andere visie te creëren, een wereld die we  willen, de we verdienen. Gevormd door waardigheid, vrijheid en gerechtigheid. Waar fundamentele rechten echte bescherming bieden en geen holle woorden zijn. We  hebben een strategie nodig en tactiek. We moeten van “I have dream” naar “We have a dream”,  naar “We have a plan”. Voor een gelaagde strategie waar iedereen aan kan meedoen. Van rekenschap eisen van multinationale ondernemingen tot aan het boycotten van medeplichtige bedrijven, aldus Albanese.

We zullen zegevieren

Omar Barghouti noemde Palestina de lakmoesproef voor een menselijke toekomst waar we een einde maken aan vijf eeuwen aan witte suprematie, kolonialisme en slavernij.  De Palestijnse samenleving vraagt ons niet het onmogelijke. Ze vraagt eigenlijk maar om twee dingen. Houd de rechten van de Palestijnen hoog en beëindig de bezetting en de apartheid, respecteer het recht op terugkeer van de vluchtelingen en het recht op reparaties. En ten tweede: Do No Harm. Beëindig alle medeplichtigheid. “We moeten zegevieren. We kunnen zegevieren. We zullen zegevieren.”